تبلیغات
نجات و احیای سرزمین کاسپین - آواره و قحطی زده:

آواره و قحطی زده:

چهارشنبه 16 اردیبهشت 1394 10:39 ب.ظنویسنده : مازندران گیلان

 

من یک روستایی هستم، روستای ما در حدود 180 خانوار جمعیت دارد و کار 90 درصد مردم روستا کشاورزی می­باشد. در سالهای اخیر با هجوم بی­سابقه غیربومیان و خوش نشین­ها برای خرید زمینهای روستایمان و تبدیل آن به ویلا روبرو شده ایم. هم­اکنون نزدیک به 10 هکتار از زمینهای روستا بصورت مجاز و غیرمجاز تغییر کاربری داده شده و به مسکن برای تهرانیها تبدیل شده است.

هفته قبل با چندتن از جوانان روستا که استادکار (گچکار، بنا، ...) هستند و هم­اکنون در شهر اجاره­نشین هستند در مورد برگشتشان به ده و ساخت خانه برای خودشان صحبت کردم تا هم از اجاره نشینی و هزینه سنگین آن خلاص شوند و هم بتوانند با نگه­داری چند مرغ و خروس کمی به اقتصادشان کمک کنند و هم در زمان کشاورزی کمک­حال پدر خود باشند.

تعدادی از آنها قانع شدند و برای خرید زمین یا ساخت خانه در زمین پدری به تکاپو افتادند ولی بعد از چند روز به من مراجعه کردند و مسئله تغییر کاربری و بافت روستا را مطرح کردند.

متاسفانه با پیگیری­هایم متوجه شدم؛ محدوده­ای که در بافت روستا گنجانده شده صرفا به دو نفر تعلق دارد و آنها درصد زیادش را بصورت مستقل ساخته­اند و به غیربومیها فروخته­اند و بقیه زمین را نیز میخواهند خودشان بسازند و بفروشند. البته قیمت زمین را آنقدر بالا برده­اند که یک فرد بومی توانایی خرید آن را نیز ندارد.

حال 2 مشکل بوجود می­آید: 1- آواره­گی مردم این روستا در شهر یا روستاهای اطراف یا ساخت غیرمجاز 2-به خطر افتادن امنیت غذایی و ملی کشورمان، که در زیر این دو موضوع مورد بررسی قرار می­گیرد.

1- آواره­گی مردم این روستا در شهر یا روستاهای اطراف یا ساخت غیرمجاز:

از آنجایی که ساخت در خارج از بافت و بدون پروانه، هزینه و دردسر زیادی برای اشتراک آب، برق، گاز، تلفن دارد و همچنین پرداخت جرائم مربوط به تغییرکاربری برای جوانان و قشر کشاورز سنگین می­باشد، مردم روستا به ناچار باید مهاجرت کنند. از آنجاکه روستاهای دیگر همین وضعیت دارند پس به ناچار مقصد نهایی مهاجرتشان به شهر خواهد انجامید.

2- به خطر افتادن امنیت غذایی و ملی کشورمان:

هر هکتار زمین میتواند زندگی یک خانواده در حد متوسط را بچرخاند و برنج لازم برای 100 نفر در طول یک سال را تامین کند که بعبارتی با از بین رفتن یک هکتار زمین کشاورزی، یک فرصت شغلی از بین رفته و 100 نفر گرسنه خواهند ماند. در بند زیر محاسباتی برای حالت کلان کشور انجام شده است.

برای راحتی محاسبات، کلیه زمینهای تولیدی اعم از باغی، دامی،زراعی بصورت زمین شالیکاری فرض شده و روستای بنده بعنوان یک روستای متوسط در تغییرکاربری فرض شده است. حال قضیه را از این منظر نگاه کنیم که دولت برای سال آینده صرفا در قبال روستای ما مجبور به ایجاد 10 شغل جدید و واردات 50 تن برنج بیشتر برای سیر کردن 1000 نفر خواهد شد. چنانچه همین وضعیت را برای سه استان شمالی مازندران با 5000 روستا، گیلان با 3000 روستا و گلستان با 0.5* 2500 روستا در نظر بگیریم دولت مجبور به واردات 277500 تن برنج بیشتر برای سیر کردن 000ر250ر9 نفر و ایجاد 95000 شغل جدید خواهد شد. آمار بسیار نگران کننده است و وقتی نگران کننده­تر می­شود که کسی برای حل مشکل قدم برنمی­دارد.

حال که کشور ما بی­دلیل توسط کشورهای سلطه طلب در تحریم­های گوناگون قرار دارد چرا برای رفع نیاز تغذیه در تنگنا قرار گیریم و ارز زیادی را برای خرید غذا خارج کنیم. ما بدون ماشین میتوانیم زنده بمانیم ولی بدون غذا نمی­توانیم 2 روز تحمل کنیم.

نتیجه گیری:

قوانین ناکارامد تغییرکاربری و عدم حمایت از اقشار ضعیف و بهاندادن به تولیدات کشاورزان داخلی، کشورمان را با بحرانی سنگین در آینده­ای نزدیک دچار خواهد کرد. باید هرچه زودتر راهی اندیشید تا امنیت برای کشور و رفاه و آسایش برای مردم شمال کشور تامین شود.


برچسب ها: تغییر کاربری ، امنیت غذایی ، کشاورزی ، برنج ،
آخرین ویرایش: یکشنبه 15 آذر 1394 06:58 ق.ظ

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر