تبلیغات
نجات و احیای سرزمین کاسپین - تقابل دو فرهنگ

تقابل دو فرهنگ

چهارشنبه 26 اسفند 1394 12:42 ق.ظنویسنده : مازندران گیلان

 

تقابل دو فرهنگ


مقدمه

دو شخصیت یا کاراکتر در اواخر زمستان، آمدن بهار و نوروز را مژده میدهند.


الف) نوروز خوانان سرزمین کاسپین:

مازندران از فرهنگ و تمدن بسیار کهن برخوردار است و به دلیل داشتن این تمدن باستانی و دیرینه مراسم‌های باستانی و به دلیل علاقه به دین و مذهب مراسم مذهبی بس با شکوهی در این دیار کهن برگزار می‌گردد، پس از گرویدن مردم آن به اسلام، برخی از مراسم باستانی بسته به فرهنگ مردمان مختلف مازندرانی با آداب اسلامی در آمیخته است.

در سرزمین کاسپین گروهی به نام نوروزخوانان که با لباسهای آراسته و مرتب در شهرها و روستاها قدم میزنند و آوازی بسیار خوش همراه با ساز می­خواند  فردی به نام کوله کش، کوله ای در پشت دارد و رهگذران به وسع کرمشان به وی کمک میکنند.



 


                                باد بِهارون بِیَمو                                                 نِئروز سِلطون بِیَمو

مژده هادین دوستان رِ                                          گل بیَمو گلستون رِ

بهار آمد بهار آمد خِش آمد                          علی با ذولفقار آمد، خوش آمد

نِئروزتان نِئروز دیگر                                  شِه ما رِ سال نِئ بووئه مِوارِک


در روستاها، صاحب خانه نیز با دادن پول، شیرینی، گردو، تخم مرغ و نخود، و کشمش از آنان پذیرایی می‌کند .

 

ب) حاجی فیروز قوم پارس:

در میان اقوام پارس، فردی به نام حاجی فیروز، که با صورتی سیاه شده و لباسهایی زشت و زننده در شهر قدم میزند و آوازی ناهنجار می­خواند و از رهگذران به گدایی می­پردازد.

او یک مرد لاغراندام و سیاه‌رُخ، با کُلاهِ دوکی، گیوه‌های نوک‌تیز و جامه سُرخ است که با دایره‌زنگی و دنبک، به خیابانها می‌آید و به رقص، شیرین‌کاری می‌پردازد.

 


 

 


 


 

حاجی فیروزه

حاجی فیروزه، سالی یه روزه،
همه می‌دونن، منم می‌دونم،
عیدِ نوروزه، سالی یه روزه.

اربابِ خودم

ارباب خودم، «سامبولی بلیکم»!
ارباب خودم، سرِتو بالا کن!
ارباب خودم، لطفی به ما کن،
ارباب خودم، به من نیگا کن!
ارباب خودم، بزبز قندی،
ارباب خودم، چرا نمی‌خندی؟

بشکن بشکن

بشکن بشکنه؛ بشکن!
من نمی‌شکنم؛ بشکن!
اینجا بشکنم، یار گله داره،
اونجا بشکنم، یار گله داره؛
هر جا بشکنم یار گله داره این سیاه بیچاره چقد حوصله داره!

 



تقابل دو فرهنگ:

سرزمین کاسپین بسیار پرنعمت است و هر کس میتواند با کمترین کار به امرار معاش بپردازد. هرچند که مازندران حاصل تمدن برنج است که نشانه سطح درک و علم بالایی است. مسلما افرادی با این مشخصات در این سرزمین به گدایی نمی پردازند.

برعکس در ایران مرکزی که سرزمینی بی آب و علف است مردم از طریق قتل و غارت و جنگ و گدایی باید به امرار معاش بپردازند. قوم فارس حاصل تمدن گندم است که نشان از عدم تکامل است. مسلما در سرزمین با عدم تکامل، مردم باید با گدایی و چهره سیاه کردن به پرکردن شکم زن و بچه خود بپردازند.

نتیجه:

مشخص است که هر فرد عاقلی نوروزخوانان را به حاجی فیروز ترجیح می­دهد و احساس نزدیکی بیشتری با نوروز خوانان خواهد کرد. حال در سالیان اخیر بخاطر سیطره قوم فارس بر رادیو، تلویزیون و سیاست، در سرزمین کاسپین نیز نقش نوروزخوانان کمرنگ شده است و حاجی فیروز همراه با دلقک بازیهایش جایش را پر کرده است.

ابهت و افتخار در سرزمین کاسپین موج میزند ولی به دلیل عدم اعتماد بنفس در بین جوانان این سرزمین، اسطوره ها و مراسمات این سرزمین در حال فراموشی و تعویض با مراسمات بی پایه ی فارسهاست.

 

 


برچسب ها: سرزمین کاسپین ، نوروز خوان ، ایران ، کویر ، حاجی فیروز ، دلقک ،
آخرین ویرایش: چهارشنبه 26 اسفند 1394 12:44 ق.ظ

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر